tgv-nowoczesny-pociag-kolejTerminologia określająca rodzaje kolei konwencjonalnej jest dość nieprecyzyjna, a w różnych krajach przyjęły się specyficzne terminy i formy ich interpretacji, funkcjonujące według lokalnej tradycji językowej i organizacyjnej.

Funkcjonujący w Polsce podział jest próbą ujednolicenia podjętą z perspektywy uniwersalnej. I tak, klasyczna „kolej konwencjonalna” to poruszająca się na torach naziemnych złożonych z pary szyn stalowych (dawniej żeliwnych lub żelaznych) , po których toczą się koła wyposażone w obręcze zabezpieczające przed wykolejeniem. Podstawowy typ kolei konwencjonalnej, której pojazdy poruszają się z wykorzystaniem tarcia między kołem i szyną (bez udziału szyny zębatej lub liny) , określa się terminem „kolej adhezyjna”.

Głównymi rodzajami kolei konwencjonalnej wyróżnionymi na podstawie typów toru są: 1. kolej wąskotorowa (rozstaw szyn mniejszy od 1435 mm; ze względu na to, że szersze rozstawy tej grupy spełniają rolę podstawową w niektórych krajach, stosuje się czasem kategorię rozstawu średniego na oznaczenie torów z przedziału 1000 mm – <1435 mm) 2. kolej normalnotorowa (rozstaw 1435 mm) 3. kolej szerokotorowa (rozstaw szyn większy od 1435 mm) 4. kolej zębata (forma kolei mająca zdolność pokonywania znacznych spadków terenu dzięki szynie zębatej umieszczonej między szynami jezdnymi 5. kolej liniowo-terenowa (forma kolei o napędzie linowym, poruszającej się na torze zbudowanym na stałym podłożu; jeśli jednak tor ten jest dwuszynowy – to kolej można uznać za „konwencjonalną”).